Stadhouderstraat 14

Betreft:
   Ik wil een bezichtiging

 Stuur mij documentatie

 Hou mij op de hoogte van dit object
 

* verplicht veld

Overzicht

Prijs: € 119.000 k.k. Vraagprijs
Soort Woning: eenvoudige woning
Plaats: Heerlen
Slaapkamers: 3
Woon opp: 70m2
Perceel opp: 79m2
Inhoud: 233m3
Bouwjaar: 1930
Buurtinfo Stadhouderstraat 14
Printvriendelijk
mail naar een vriend
  

Meer informatie

Dit knusse woonhuis met tuin ligt aan de rand van het centrum van Heerlen, op loopafstand van het station en bushalte, bij natuur en uitvalswegen. Ook geschikt als belegging!

Indeling:
Parterre:
De heldere welkonsthal met meterkast (modern, 5 groepen, aardlekschakelaar, slimme meter) biedt toegang tot de woonkamer en het trappenhuis.

De woonkamer 5.23 x 3.50 m. heeft een vaste wandkast en laminaatvloer.

De keuken 2.08 x 2.49 m. is voorzien van een eenvoudige keukeninstallatie met afzuigkap, gasfornuis, oven, vaatwasser en beukenhouten werkblad. De keuken heeft een openslaande deur naar de tuin.

Via de overloop bereik je het halfhoog betegeld toilet met fonteinje en de betegelde badkamer (ca. 3 m²) met vaste wastafel en douchecabine.

De omsloten, gezellige stadstuin met terras is ook achterom bereikbaar. In de stenen tuinberging 2.65 x 2.12 m. bevindt zich ook de HR combi c.v.-ketel (Agpo Ferolli, eigendom)

Verdieping:
Via de brede overloop bereik je:
Slaapkamer 1: 4,19 x 2,33 m.
Slaapkamer 2: 3.17 x 2.25 m.
Slaapkamer 3: 3.19 x 2.12 m.

Algemeen:
Dit woonhuis is goed onderhouden. De ligging is rustig, op loopafstand van het stadscentrum en met goede verbindingen.

Het pand is grotendeels voorzien van kunststof kozijnen met dubbel beglazing. De electrische bedrading is geheel vervangen tot en met de meterkast. De platte daken (en de dakkapellen) zijn ca. 4 jaar geleden gerenoveerd (nieuwe bitumen).

Over Eikenderveld:
Het beschermd stadsgezicht Eikenderveld is gesitueerd in de wijk Eikenderveld in de gemeente Heerlen, ten noordwesten van het stadscentrum, ten zuiden van de spoorlijn Sittard-Heerlen en ten noorden van de Eikenderweg. De woningen zijn gebouwd in opdracht van “Samenwerking”, een coöperatieve woningbouwvereniging voor spoorwegpersoneel. De woningbouwvereniging onderhield nauwe banden met de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen (SS). De spoorwegkolonie werd tussen 1912 en 1927 in vier fasen gerealiseerd. De huizen uit de eerste twee fasen zijn in de jaren 1980 afgebroken. De nog bestaande huizen binnen het beschermde stadsgezicht Eikenderveld zijn gerealiseerd in de periode 1922-1927, merendeels naar ontwerp van de architect N.J. van Tiene.

De oudste huizen in het gebied zijn acht woningen aan de westzijde van de Laanderstraat (nummers 91-105), die in 1905 zijn gebouwd voor personeel van de Nederlandse Maatschappij voor Mijnkundige Werken, een toeleveringsbedrijf voor de mijnen. De eerste groep van 34 woningen gerealiseerd door “Samenwerking” waren ontworpen door de architect H. Wijsbek (hoek Eikenderweg-Laanderstraat). De huizen hadden aanvankelijk veel last van ondergelopen kelders en verzakkingen door mijnschade. De mijnschade werd steeds door Oranje-Nassau-mijnen hersteld. In de jaren 1920-21 kwam een tweede blok van 79 woningen gereed tussen de Vorstenstraat en Hertogstraat, waarschijnlijk naar ontwerp van N.J. van Tiene, die ook woningen voor spoorwegpersoneel bouwde in onder meer Nuth, Sittard, Venlo, Gennep en Amersfoort. De ruimte tussen het eerste en tweede bouwblok (beide gesloopt) werd in de derde (1921-22) en vierde fase (1926-27) opgevuld.

Van Tiene ontwierp voor dit gebied een patroon van straten uitkomend op twee kleine pleinen (Koningsplein en Markiesplein). Door de gesloten bouwblokken en het vrijwel ontbreken van openbare groenvoorzieningen kreeg de spoorwegkolonie een opvallend stedelijk karakter, dat sterk contrasteert met de tuindorpuitbreidingen zoals die door de vereniging “Ons Limburg” werden gerealiseerd. Beeldbepalend voor de derde fase, met 164 woningen is de afwisseling van lange gevels en topgevels, met opvallende hoekoplossingen en een plint met Kunradersteen. In 1923 leverde het afblazen van de bouw van een kerk en een school enige vertraging op, doordat de plannen moesten worden aangepast. De huizenblokken in de vierde fase (1926-27) onderscheiden zich sterk van de voorgaande fasen, onder andere door toepassing van hoge daken en dakkapellen. In deze fase ontstonden ook de L-vormige bouwblokken aan de oostzijde van de Hertogstraat en de Keizerstraat. De vierde fase omvatte honderd woningen, vier winkels en een kantoor voor de woningbouwvereniging aan het Markiesplein. Voor het laatste huizenblok van deze fase (47 woningen) tekende de Maastrichtse architect Alphons Boosten samen met Van Tiene.
Aanwijzing tot rijksbeschermd gezicht

De procedure voor aanwijzing werd gestart op 16 juli 2004. Het gebied werd op 15 februari 2008 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 4,7 hectare.

Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.

(bron: wikipedia)

Locatie